I. Τα ματάκια σου τα μαύρα
I. Τα ματάκια σου τα μαύρα (2)
Il. Το Ερηνάκι
Il. Το Ερηνάκι (2)
III. Πιάνω πέτρες και λιθάρια
IV. Σου' πα μάννα
IV. Σου' πα μάννα (2)
V. Μα τι το θελ' η μάννα σου
VI. Τ' αηκούς μαυριδερούλα μου
VI. Τ' αηκούς μαυριδερούλα μου (2)
VII. Η Μαλάμω
VIII. Είχα μιαν αγάπη
VIII. Είχα μιαν αγάπη (2)
ΙΧ. Στην κεντημένη σοu ποδιά
Χ. Το μαύρο γεμενί
ΧΙ. Λαλούδι της Μονεμβασιάς
ΧΙ. Λαλούδι της Μονεμβασιάς (2)
XII. Δεν είν' αuγή να σηκωθώ
ΧΙII. Μωρή κοντούλα λεϊμονιά
XIV. Εχτές βραδύν εμπρόβαλα
XIV. Εχτές βραδύν εμπρόβαλα (2)
XVI. Απόψε τα μεσάνuχτα
XVII. Τούτο το καλοκαράκι
XVII. Τούτο το καλοκαράκι (2)
XVIII. Απεφάσισα να γίνω
Το έργο δεν είναι ολοκληρωμένο. Υπάρχουν μόνο 8 σελίδες, από τις οποίες η πρώτη έχει τίτλο: II. Τσακώνικος. Ωστόσο η αλληλουχία των σελίδων δεν είναι σωστή. Πρόκειται απλώς για απόσπασμα του έργου ή για ένα πρώτο σχεδίασμα. Δεν υπάρχει εμφανής χρονολογία σύνθεσης.
Δεν υπάρχει εξώφυλλο με τον τίτλο του έργου. Δεν υπάρχουν επιμέρους τίτλοι των τριών μερών του έργου, παρά μόνο αρίθμηση και ένδειξη τέμπο για το 1ο και 3ο μέρος: Ι. Andantino quasi allegretto και III. Allegro moderato (un poco alla marcia). Το δεύτερο μέρος δεν έχει ούτε αρίθμηση ούτε ένδειξη τέμπο.
Δεν υπάρχει εμφανής χρονολογία σύνθεσης.
Όσον αφορά στα μέρη, την διάταξή τους και τις χρησιμοποιούμενες παραδοσιακές μελωδίες, ταυτίζεται με την «Δωδεκανησιακή Σουίτα αρ. 2», έτσι όπως υπάρχει στην εργογραφία του συνθέτη. Το έτος σύνθεσης που αναγράφεται στην παρτιτούρα είναι το 1948, ενώ το έτος σύνθεσης της «Δωδεκανησιακής Σουίτας αρ. 2» ειναι το 1949.
Ο τίτλος του χειρογράφου είναι «Suite dodecanesienne no. 1», ωστόσο όσον αφορά στα μέρη (με την εξαίρεση του πέμπτου μέρους), την διάταξή τους και τις χρησιμοποιούμενες παραδοσιακές μελωδίες, ταυτίζεται με την "επίσημη" «Δωδεκανησιακή Σουίτα αρ. 2», έτσι όπως υπάρχει στην εργογραφία του συνθέτη. Το έτος σύνθεσης που αναγράφεται στην παρτιτούρα είναι 1948, ενώ το έτος σύνθεσης της «Δωδεκανησιακής Σουίτας αρ. 2» ειναι 1949.
Δεν πρόκειται για ολοκληρωμένη παρτιτούρα. Υπάρχουν πολλές διαγραφές και αλλαγές, μοιάζει με ένα πρώτο σχεδίασμα της σύνθεσης. Η παρτιτούρα αναγράφει ως έτος έτος σύνθεσης το 1947. Στην εργογραφία του Γιώργου Σακαλλιέρου και στην έκδοση Παπαγρηγορίου-Νάκα, η Δωδεκανησιακή σουίτα αρ. 1 έχει έτος σύνθεσης το 1948. Στη σελίδα 34, και αφού έχει ήδη προηγηθεί το τέταρτο μέρος (IV. Andante mesto), παρουσιάζεται ξανά ένα δεύτερο μέρος μέρος (II. con moto), ενώ στη σελίδα 45 εμφανίζεται το τελευταίο, έκτο μέρος της σύνθεσης.
